Hoofdpijn

We zijn nu precies één week terug in Nederland en heb al twee keer serieuze koppijn gehad. Hoe komt dat toch?

Ik denk dat ik het wel weet, het zijn alleen maar gestreste mensen die in hun baan vinden dat ze altijd en absoluut overal gelijk in hebben. Ik weet het, ik kan ook behoorlijk eigenwijs zijn, maar het maakt niet uit waar je komt, ik heb de afgelopen week niet één keer het gevoel gehad dat ik ergens "klant" en -al was het maar een beetje- welkom was. Waar is toch het credo "Klanten zijn het begin van de boterhammen en komen altijd van rechts" gebleven?
Vandaag was het in de winkel van T-Mobile. We hadden netjes een kaartje thuis gestuurd gekregen dat mijn abonnement ging aflopen en dat ze ons in één van hun winkels het best konden adviseren over de mogelijkheden die er nu waren. Het dichtstbijzijnde filiaal was in Tiel zelf, dus daar zouden we het best geholpen kunnen worden. Nu liepen we vanmiddag door de stad, een beetje te kuieren, en ik dacht "Laat ik eens binnenlopen, het kan maar geregeld zijn" . Ik heb nu nog steeds spijt!
De eerste medewerker die ons aansprak hoorde maar één ding, namelijk dat we naar het buitenland gingen. Wat hij had moeten horen was dat we een bestaand abonnement gewoon per de einddatum wilden omzetten in Prepaid. Hij hoorde echter alleen de moeilijke zaken. Hij vroeg daarom de filiaalmanager om hulp.

Zij had waarschijnlijk met een half oor een deel van mijn vraag gehoord, desondanks waren haar eerste woorden dan ook: "Goedemiddag. U heeft een contract en volgens dat contract heeft u drie maanden opzegtermijn, daar heeft u destijds ook voor getekend". Pogingen om uit te leggen wat onze bedoeling was werden door haar in de kiem gesmoord, contract was contract.

Ik weet het niet hoe het jullie dan vergaat, maar ik ben er in zo'n geval dan al behoorlijk klaar mee. Ik heb haar vriendelijk beloofd dat het vast wel anders zou kunnen maar dat dit filiaal daar dus geen rol in ging spelen, en ben vertrokken. Later ben ik nog wel even teruggekomen om naar de naam van deze dame "De Filiaalmanager" te vragen zodat ik deze geweldige dienstverlening ook aan T-Mobile zelf kon melden. Zij wilde mij alleen haar voornaam geven, dat was genoeg, zo vond ze. Ook wilde ze nog kwijt dat er nooit ontevreden klanten bij haar waren?

Nou, deze "Renée ..." van T-Mobile Tiel kan wat mij betreft vandaag als absolute score van de dag vermelden dat ze minstens één klant van T-Mobile verloren heeft.

Ik ga nog de moeite nemen mijn ongenoegen schriftelijk aan T-Mobile te melden, maar ik ben klant-af.

Toch nog een beetje hetzelfde

We zijn weer in Nederland en we moeten weer even wennen aan de dagindeling. Als we niets op de agenda hebben staan, hebben we geen Menu del Dia om de dag een beetje te breken en moeten we gewoon weer wat boterhammen eten.

Wat wel hetzelfde blijft is het onkruid in de tuin. Weliswaar ander soort onkruid, maar ook hier staat er voldoende om een aantal dagen mee bezig te zijn. Maar zolang het hier in Nederland zulk lekker weer is, is dat niet vervelend om te doen.

Ook nog iets van hetzelfde: de bouwmarkt. Op Hemelvaartdag waren er verschillende open, die ook allemaal nog eens korting gaven. Nu  hebben we een lijstje van spullen die niet of moeilijk te krijgen zijn in Spanje, of waarvan Leo zegt toch echt die speciale soort te willen. Nu kan het tenslotte nog. Dus  zijn we op pad geweest en kunnen we een paar dingen afstrepen van het lijstje. De volgende keer dat we naar Spanje gaan nemen we die dan mee.

Dat wordt waarschijnlijk in juli, maar dan met de auto, want wat we dan bij ons hebben past echt niet in een koffer.

Een goede buur is beter..?

Vandaag zijn we met RyanAir teruggevlogen naar Weeze bij Boxmeer, net over de grens met Duitsland.

Nu zegt het spreekwoord:  "Een Goede Buur beter is dan een Verre Vriend."  Wij zijn van mening dat in ons geval dit spreekwoord onrecht doet aan de werkelijkheid. In de afgelopen periode dat we in Spanje waren zijn onze nieuwe buren een warm bad gebleken.  Alle tips die we kregen; steeds opnieuw konden we voor raad en daad bij ze terecht; ook alle gereedschap wat we nodig hadden konden we lenen, in één woord geweldig.

Nu zijn we weer terug in Nederland, waar we werden opgehaald door Thom en Wilma. Deze goede (tijdelijk verre) vrienden van ons hebben ook deze keer weer geweldig voor ons huis gezorgd. Het gras is gemaaid, het onkruid is gespoten en de post is verzameld. De ontvangst was als altijd hartelijk, koffie, gebak en bijna zelfs een knuffel van Nero, de kat van mijn broer die ze liefdevol hebben opgenomen.
Zo zie je maar dat niet alle spreekwoorden altijd kloppen.

Dorstig poesje krijgt drinken

Vandaag waren we bij Edwin en Cokky op bezoek om naar de vorderingen van hun verbouwing te kijken. Het einde komt in zicht, en dat is maar goed ook, ze zijn het voortdurende verblijf in de caravan zo langzamerhand toch wel een beetje zat.  Maar het is allemaal volgens ons niet voor niets: Het verbouwde huis wordt echt meer dan prima! Ook tijdens de laatste loodjes gaan ze het vast nog volhouden.

Uiteraard hebben we ook de poezen gedag gezegd en zijn we besprongen en afgelikt door Poppy, de buurhond. De grootste van de katten, Oscar, had op een zeker moment duidelijk dorst. Eerst zat hij bijna met zijn hele kop in de gieter, maar kon hij net niet bij het water, daarom kreeg hij van Edwin direct uit de fles te drinken. Het liefst drinkt hij direct uit de kraan.

Bij ons vertrek kregen we een vrijwel nieuwe, bijna niet te tillen, hoog rendement inzethaard mee, die zou in hun nieuwe huis geen plekje meer krijgen, misschien paste hij bij ons wel. Nu we hebben gemeten, maar hij is 5 cm te hoog, en zo'n 10 cm te diep, dus hij gaat echt niet passen.

Prijsvraag: Hoe krijgen we deze loodzware kwaliteitshaard van Belgische origine, nog voordat we woensdagochtend de huurauto moeten inleveren, over de rand van de achterbak getild?

Strand

Vandaag zijn we via allerlei binnendoorweggetjes eerst naar een zondagsmarkt en daarna naar het strand geweest. Niet dat we er zelf op zijn geweest, nee, we hebben vanaf een terrasje naar de flanerende mensen zitten kijken. Er waren al best veel mensen op het strand, maar nog niet veel in de zee, het water zal nog wel te fris zijn. We hebben een broodje gegeten, wat gedronken, en daarna zijn we weer rustig terug naar huis gereden.

Voor de rest van de middag: Joke gaat weer onkruid spuiten en ik ga het zwembad stofzuigen.

Dagje vakantie

Vandaag hebben we helemaal niets gedaan wat "moest". We hebben een dagje vakantie genomen. Geen klusjes, geen schoonmaken, geen reparatie, geen lijstjes, helemaal niets. We begonnen met uitslapen, rustig ontbijten, kopjes koffie. We trokken er op uit zonder een echt doel te hebben. We zijn eerst naar de markt in Hondon de las Nieves gegaan, we hebben wat rond gelopen, fruit en noten gekocht en een kopje koffie gedronken. Nog een extra rondje over de markt, ook zijn we nog even langs de Bodega gelopen waar we samen met Edwin en Cokky ooit lekkere wijn gekocht hebben.

Daarna had Joke een advertentie gezien van een "Table Top Sale" in een Hotel in een naburig dorpje. Het Hotel konden we vinden, maar de Sale niet. Toen we thuis waren begrepen we waarom, het was morgen pas....
Aansluitend zijn we doorgereden naar Fortuna, ook daar zou een soort van rommelmarkt zijn, maar ook daar nul op ons rekest. Het was nog wat te vroeg om wat te eten, dus hebben we een rondje gemaakt. Onderweg kwamen we een ingeslapen dorpje "La Murada" tegen, daar hadden drie broers een goed lopend cafeetje?

Uiteindelijk hebben we gegeten in Elche, net buiten Crevillent, in een grill-restaurant. Heerlijk vers, goed bereid vlees, lekker glaasje rosé erbij, kopje koffie toe. Daarna via de weg door de bergen naar huis, we kwamen nog een typisch motorrijderscafe tegen. Alleen maar scheurijzers en lekker showen, goed plat door de bocht en maar hopen dat ze levend het eind van de dag halen.

Joke heeft thuis nog even gezwommen, nu zitten we aan de koffie en gaan uitbuiken.

Water en licht

Het water kwam later, maar ergens was dat geen verrassing. José is een aardige vent. Je belt hem en meestal zo'n 2, soms 3 dagen later komt hij langs met ruim 10m3. De tankwagen kan wel meer, maar het weggetje naar de huizen hier is maar geschikt voor 16 ton. Bij het huis is een deposit van ongeveer 20m3, dus als er weer 11 m3 bij kan, kun je José bellen. Water is, doordat het bezorgd moet worden wel beduidend duurder als in Nederland, het is hier in Spanje in verhouding ook schaars. We kunnen wel een aansluiting krijgen op het drinkwaterleidingnet, maar het leggen van de leiding en de aansluitkosten zijn dan voor eigen rekening, laat dus maar zitten. Door de afwezigheid van vastrecht en de aanwezigheid van een gratis aansluiting op het "Riego-water" wat gebruikt wordt voor het bevloeien van landerijen verwachten we dat we zo'n beetje gelijk zullen spelen. Wij kunnen dit "Riego-water" gebruiken voor het sproeien van de tuin en het vullen van het zwembad.

Geheel onverwacht stonden vanochtend een installateur en een man van Iberdrola, de Spaanse electriciteitsmaatschappij, voor de deur. Één van de punten die nog geregeld moet worden rond het huis is het verkrijgen van het juiste type energiecontract. Het was oorspronkelijk een contract voor levering ten behoeve van straatverlichting, en dat is nu officieel omgezet naar een contract voor energielevering aan een woonhuis. Ook is het maximaal te leveren vermogen verhoogd naar 5,75 kW. Dat komt overeen met een hoofdzekering van 25A, dit is in Nederland ook een gebruikelijke waarde voor een woning.

Broodje Aap

Gisteren zijn we naar het gemeentehuis in Abanilla geweest om te kijken of we ons Padron konden ophalen. Nu, de dame die het moet verzorgen was duidelijk niet in goede doen. Ze klaagde over het vele werk en dat ze alles 5 keer aan iedereen moest uitleggen, en hing een verhaal op over de politie die moet komen controleren of je er wel werkelijk woont, etc., en dat dat wel 3 maanden kan duren? Wat mij betreft een Broodje Aap Verhaal, maar ondertussen dus nog geen document.

Ook zijn we naar de bank geweest, en dat ziet er zonniger uit. De inlog op de website is weer vrijgegeven en zelfs van een andere, minder voor de hand liggende code voorzien. Hoewel zonniger: Of we vandaag maar terug konden komen, de dame die weet hoe het programma werkt waarmee we de rekening van filiaal kunnen verhuizen was er gisteren niet, maar vandaag wel.

Agenda: Vanochtend wordt het water bezorgd (hopen we), daarna weer naar de bank zodat we ons filiaal in de buurt hebben.

Leuk klusje tussendoor

Vandaag hebben we wat sleutels bij laten maken, zodat we ieder een complete bos hebben, en ook nog een reserve bos. Het water is besteld voor vrijdagochtend. José komt dat dan met een tankauto brengen. Voor buurman Cor heb ik een leuk tussendoor klusje gedaan. Het bootje van zijn kleinzoon deed het niet meer. Na de reparatie moest er natuurlijk uitgebreid getest worden!

Agenda voor morgen: Naar Abanilla om de Padron op te halen (hopen we). Dit document is nodig voor het op naam zetten van de auto, en ook nog even langs de bank, de webtoegang is weer eens geblokkeerd.

Klussenlijstje bijna leeg

Ons lijstje met klussen die we deze periode hier willen doen is bijna leeg. Vandaag gaan we de hoeken van de raamkozijnen nog kitten, maar dan zijn voorlopig alle bouw- en renovatieactiviteiten klaar. Ook gaan we het windscherm bestellen en laten we nog een vracht water komen. Een ommetje langs de rand van het landje leverde dit plaatje op.