De praktijk is hard en voortschrijdend inzicht

De eerste testen met de dumpload brachten nieuwe inzichten.

Het goede nieuws: hij ging niet stuk.

Het slechte nieuws: ik had 300 Watt aan halogeen verlichting. Bij sterke wind remde de molen niet......

De oplossing was redelijk eenvoudig: met geweld krijg je alles stil.
In plaats van 6 lampjes van 50 Watt zijn het er nu 8. Ook staan ze niet meer per drie in serie, maar steeds in setjes van twee. Bij de 24 Volt molenspanning heb ik nu dus echt een remmend vermogen van 400 Watt.

 

 

 

Zoals op bijgaand filmpje te zien is remt hij nu dus wel goed. Deze test is uitgevoerd bij een windsterkte van 40 km/h met vlagen tot ruim boven de 65 km/h. Zelfs onder deze condities en tijdens zo'n windvlaag stond de molen in ongeveer 10 seconden stil.

Wederopbouw

Nadat afgelopen week een behoorlijke verwoesting heeft plaatsgevonden in en rond de electronica van de windmolen heb ik de scherven bijelkaar geveegd en ben begonnen met het stap voor stap weer herstellen van de schade.

Nu heb ik nooit zo'n moeite om dingen anders te gebruiken dan waarvoor ze bedoeld zijn, dus heb ik redelijk wat ruimte tot improvisatie. Het eerste resultaat is hier zichtbaar.

Op de linker foto staan de uitgebrande, officiële vermogensweerstanden die gebruikt werden als dumpload. Zeg maar, de electrische rem van de molen. Nu zijn dit gewoon 2 hele zware weerstanden, die per stuk 100 Watt aan energie kunnen absorberen. Om ze te vervangen is echter een prijzige grap.

Het alternatief wat ik gebouwd heb is net zo eenvoudig, maar een stuk goedkoper. Ook kan ik bij een eventuele herhaling van de schade een-en-ander makkelijk repareren. De weerstanden zijn vervangen door 6 stuks halogeenlampjes van 50 Watt per stuk, hiermee is de dumpload ook gelijk de helft zwaarder geworden. Binnenkort de testresultaten.

Beter goed geleend dan slecht bedacht?

Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden. In dit geval is dat ook weer waar, lijkt me.

Het is inderdaad de bedoeling de warmte van de zon te gebruiken door van de schotel een warmtewisselaar te maken. Bijna zoals op het plaatje hiernaast, maar dan aan de binnenkant van de schotel. De electrische energie voor de kleine pomp om het water rond te pompen komt van de zonnepanelen die we al geplaatst hebben.

Als we het sommetje van Edwin verder doorrekenen kom ik op de volgende getallen:

Inhoud zwembad 75 m3, oppervlak van de schotel 2,8 m2, stel de gewenste temperatuurstijging op 5 graden, de verwachte instraling in het voorjaar zal rond de 1000W/m2 liggen,  de benodigde opwarmtijd zal dan ongeveer 3 weken zijn.

Echter, een andere hobby-ist heeft gemerkt dat, zodra de zon schijnt, het zwembad zelf dus ook warmte opneemt, waardoor het dus sneller zal gaan.

Door goed te kijken naar de foto kun je zien dat er bij deze fabrikant ook nog een truukje is uitgehaald.
Het is niet één hele lange leiding, maar het oppervlak is verdeeld in drie -qua lengte- gelijke delen. Hierdoor is de stromingsweerstand van de leiding op de schotel lager en ook de stromingssnelheid ligt lager, waardoor het water langer in de zon blijft en dus beter kan opwarmen.

Buiten de gebaande paden gaan

Hier wordt vast een tipje van de sluier opgelicht. Bij Aart en Fien was -na het plaatsen van een nieuwe schotel- de oude Engelse schotel over.

Door één en één bij elkaar op te tellen kwam ik al snel aan ongeveer 5, dus hebben we zaken gedaan. Vandaag zijn we hem op gaan halen en binnenkort wordt hij (anders dan normaal) weer in gebruik genomen.

Het is de bedoeling hem helemaal met een rond lopende waterleiding te bekleden zodat een enorme, op de zon gerichte, warmtewisselaar ontstaat. Daar wil ik dan het zwembadwater doorheen pompen om op die manier een stukje verwarming te bereiken zodat we eerder in het jaar al kunnen zwemmen. Ook na de zomer moet dit zijn nut gaan bewijzen.

Het idee is goed, nu eens kijken hoe het uitpakt.

Even geen foto, vanmiddag weer.

Nog even geen foto, we hebben het druk! ;-)

Gisteren stond een beetje in het teken van tegenslag. Na de aanpassing van de laadstroomregelaar heeft het wéér lekker hard gewaaid, maar nu zo hard dat de laadstroomregelaar naar de eeuwige laadstroomregelaarvelden is vertrokken. Veel zwarte aanslag en een brandlucht vertelden al niet veel goeds, hetgeen werd bevestigd door verder onderzoek en metingen.

Het leek wel Domino-D-Day. Als eerste was de laadstroomregelaar overleden, daardoor bleef een dumpload (remweerstand) vrijwel continue aangeschakeld, maar door de 6 wieken 'duwt' de molen wat harder dus remde hij niet goed en zijn ook de dumpweerstanden overleden. Hierdoor werd de molenspanning niet meer begrensd en heeft de elektronica van de laadstroomregelaar het definitieve duwtje over de rand gekregen.

Kortom: het moet anders. Ik heb ondertussen wel een idee hoe, maar dat is wel even wat meer werk dan eerder voorzien. Maar goed, dat houdt me van straat.

Zometeen gaan we samen op pad om een ander projectje op te starten: We gaan het zwembad bijverwarmen met zonne-energie. Hoe we dat gaan doen zullen we binnenkort laten weten.

Stormschade

De windmolen gaat als een raket, de accu's worden geladen als een speer en er wordt flink wat energie opgewekt. Je zou zeggen, het kan niet beter.  Nou, dat klopt, maar het kan wel kapot.

Vanochtend draaide hij nog prima, maar begin van de middag stond hij vrijwel stil???
Een snel onderzoek wees uit dat de laadstroomregelaar voor de accu's was overleden. Nu kwam dat omdat ik hem eigenlijk wat teveel liet doen en hem dus een beetje misbruikte. Vanmiddag kwam ik erachter dat wat ik er mee deed dus echt niet kon.

Even goed nadenken en weer terug naar de tekentafel om opnieuw te beginnen. Ik heb de laadstroomregelaar nu iets aangepast en weer aangesloten. Nog één keer goed nakijken en doorrekenen, maar vervolgens toch een beetje trial-and-error. De praktijktest moet uitwijzen of het nu wel gaat, morgen weet ik het.

 

Weer naar huis

Vanmiddag zijn we voor de laatste keer deze keer met Ma Haas uit eten geweest. Ze is een weekje bij ons geweest en heeft het behoorlijk getroffen met het weer, alleen gisteren was een wat mindere dag.

Uiteraard zijn we een paar keer uit eten geweest, maar om het eind van deze week te vieren hebben we dat nog één keer extra gedaan. Dit keer zijn we richting Fortuna gegaan, aan de weg daarnaartoe weten we ook een paar prima adresjes waar ze ook erg lekkere Pan de Calatrava op de dessertlijst hebben staan.

Zojuist zagen we op de website dat het Transavia toestel zonder vertraging vertrokken is richting Rotterdam waar ze door de zus van Joke wordt opgehaald.

Binnen blijven

Vandaag is een wat sombere dag. De zon is er niet doorgeheen gekomen en rond 11 uur is het begonnen met regenen. Kortom: een echte dag om binnen te blijven.

Als laatste klusje heb ik de asla van de verbouwde haard wat verlengd, zodat we -door het een beetje open of dicht zetten ervan- de luchttoevoer naar het vuur kunnen regelen. Daarna was het grote moment aangebroken, de nieuwe haard met glazen deurtje kon ingewijd gaan worden.

An, de moeder van Joke, zit wat te haken, Joke zit achter de computer het weblog op papier te zetten zodat het ook gewoon gelezen kan worden, dus blijft er voor mij niets anders over dan fikkie stoken.

De eerste resultaten zijn prima! Doordat de lucht nu echt van onderaf door het brandhout gaat, brandt hij heel erg goed. Ook het aansteken is nu een fluitje van een cent.

Laat de middagborrel zometeen maar komen.

"Gratis" energie?

We hebben de laatste tijd al vaak geschreven over onze zon- en windenergie avonturen. Afgelopen week zijn er weer een paar stappen in de goede richting gezet met, in ieder geval voor de korte termijn, duidelijk zichtbare resultaten.

Bij de zonnepanelen is er afgelopen week nog een relatief kleine aanpassing gedaan aan de inverters. De inverters zijn de apparaten die de gelijkstroom die door de zonnepanelen opgewekt wordt vervolgens omzetten in bruikbare netspanning. Gebleken is dat door de overspanningsbeveiliging in deze inverters, als gevolg van de hoge netspanning hier, zij zichzelf regelmatig uitschakelden. Het lijkt er op dat de laatste aanpassing dit ongewenste gedrag volledig teniet heeft gedaan, de opbrengst per dag is hiermee flink gestegen.

Bij de windmolen is het volgende gebeurd. Het begin dit jaar monteren van 6 wieken in plaats van de oorspronkelijke 3, in combinatie met het eind vorig jaar plaatsen van een geavanceerd accu-laadsysteem, heeft ook geleid tot het eindelijk gaan leveren van (wat) energie door de windmolen. Op dit moment zijn we nog bezig met het beter instellen van de installatie, maar de eerste resultaten worden duidelijk zichtbaar. Ook houdt dit systeem rekening met de tijden van dag- en nachtstroom. De energie van de windmolen wordt juist in de duurdere dagstroomperiode teruggeleverd, om op die manier een hoger financieel rendement te behalen.

Een uiterst behoudende schatting brengt dat de  combinatie van zonnepanelen en de windmolen op jaarbasis toch meer dan 10% van ons verbruik kan gaan opleveren. Eens kijken hoe zich dit alles de komende maanden gaat ontwikkelen.

Shoppen!!

Ik heb de dames vanochtend achtergelaten op de gewone markt net achter Albatera en ben zelf als een haas doorgereden naar de Rastro net echter Catral.

Ik kreeg echter wel commentaar toen ik met mijn tasje met verworven goodies terugkwam. Maar zeg nu zelf: wat is er mis met een mooie, roestvrijstalen keukenweegschaal die op één gram nauwkeurig kan wegen, een Gardena bevloeiingscomputer, een Linksys draadloze router en als laatste een Microsoft lasermuis? Niks toch?

Nee, dan de score van de dames: twee fleece-vesten (één was niet genoeg en ze waren per twee  goedkoper), een handtas, wat uien, een bloemkool en empanadas als lunch. We doen niet voor elkaar onder en we hebben het allemaal naar ons zin gehad. Het mooie weer van vandaag heeft natuurlijk wel geholpen.

Agenda voor morgen: Naar de Lidl in Novelda, een tussenstop bij de Chinese groothandel en dan eten in Aspe. Morgen eind van de middag wel weer naar Spaanse les.