Goed aangekomen

Geheel volgens planning zijn we rond 08:15 gaan rijden. Het werd al wel snel warmer, de eerste keer 30 graden zagen we om 10:30, maar de airco hield zich goed. Onderweg hebben we de buitentemperatuur zelfs zien oplopen tot 37 graden. Weer volgens ons schema van 1,5 uur op - 1,5 uur af toerden we richting de Spaanse grens, die we na 158 km bereikten. Vandaag hebben we 853 km gereden, en om 17:15 stonden we in het oerwoud wat eens een oprijlaantje was. In de paar weken dat we er niet waren is er een nieuw onkruidje komen aanwaaien, Joke is daar niet blij mee! We hebben direct na aankomst alles wat we in de auto wisten te pakken weer uitgeladen, en dat was toch meer dan we dachten. Ook is het hier een stuk warmer dan in Nederland, maar gelukkig kunnen we even afkoelen.

Agenda voor morgen: Gemeentehuis in Abanilla bezoeken, voor een hernieuwde poging om een uittreksel van de gemeente te krijgen. Ook zal er een Menú del Día genuttigd gaan worden.

Onderweg

We zijn over de helft, vandaag ging voorspoedig. We reden om 07:45 de straat uit en om 09:47 kwam bij Luik het eerste SMS bericht "Welkom in Belgie", om 11:44 volgde het tweede bericht, "Welkom in Luxemburg" en om 12:00 precies kwam het voorlopig laatste bericht "Welkom in Frankrijk". We zijn nu net ten zuiden van Montpellier, aan de rand van een van de binnenmeren die daar zijn. Na ongeveer 12 uur rijden, uiteraard met de nodige koffiestops, hebben we 1186 km afgelegd, een mooi gemiddelde. Rijden doen we om de beurt, steeds in blokken van 1,5 uur met de ene keer een snelle wissel van chauffeur en de andere keer een uitgebreide stop om de benen te strekken. We hadden prima weer, de temperatuur liep op van 18 graden in de ochtend tot 34 eind van de middag. De airco deed het prima, de zon was buiten wel warm, maar scheen niet al te fel. In Belgie kwamen we vlak langs één van Joke's oude vakantietrauma's; onderweg hadden een paar Fransen flinke blikschade opgelopen en op onze bestemming was de levensader van de huidige maatschappij beschikbaar. (Geen toeval!) Als we morgen na het ontbijt rond 08:00 weer gaan rijden hopen we begin van de avond aan te komen in Macisvenda.

Volgooien, bijna letterlijk

Vanochtend hebben we de laatste boodschappen gedaan, en vanmiddag hebben we de auto ingeladen. Alle spulletjes die we de komende tijd nodig hebben voor de klussenlijst zitten erin. Nou ja, bijna alles dan. Een Golf is toch wat kleiner dan een Passat. Het huishoudtrapje (voor Joke?) paste er niet meer in, en ook het weerstation moest mee van Edwin, maar ook dat moet nog even wachten. Wel hebben we een extra reservewiel bij ons, je weet immers maar nooit.

Zojuist hebben we nog het oliepeil gecontroleerd, een flesje olie op voorraad genomen, de banden netjes op spanning gebracht en de tank nog even afgevuld. We zijn er helemaal klaar voor.

Verjaardag vieren in Katwijk

Vandaag is de moeder van Joke jarig, ze is 82 jaar geworden. Dat hebben we gisteren gevierd met de familie, we zijn samen wezen eten op het strand in Katwijk. Het was gezellig, en ook niet onbelangrijk, we hebben erg lekker gegeten.

's Ochtends was het nog somber weer, maar toen we in de loop van de middag richting kust reden trok het helemaal open en konden we genieten van een uitzicht over zee met een strak blauwe lucht erboven. We hebben haar een ticket cadeau gedaan om ons begin december, na onze verhuizing, in Spanje te komen opzoeken. Daar moest op gedronken worden.

Agenda: De spullen klaarzetten die we mee gaan nemen en kijken of het allemaal past in de Golf, zodat we morgen snel kunnen inladen.

Pico Bello

Vanochtend zijn de laatste delen van de achterkant afgelakt, begin van de middag hebben we samen met de schilder de stelling afgebroken en de spullen opgeruimd. Na precies één week van afwassen, schuren, plamuren, kitten, gronden, lakken en aflakken is het gedaan. De hele buitenboel staat vol glanzend in de Sikkens Rubbol Gold hoogglanslak. Het ziet er prachtig uit, en zelfs door hem af en toe op de vingers te kijken is het me niet gelukt om het kunstje af te kijken: schilderen is toch gewoon een vak! We hebben alle dingen die in de weg zaten weer teruggeplaatst. Al het deurbeslag hadden we er tijdelijk afgehaald, ook de buitenlamp, de beldrukker en het handvat van de garagedeur was verwijderd. Alles voor de kwaliteit van het schilderwerk. Nu gaan we ons richten op het aanstaande vertrek naar Spanje.

Vandaag hebben we (alweer) een beetje vrij

Vanwege het (verwachte) slechte weer is er vandaag geen schilder. Dat komt goed uit, want iedere dag de wekker om 07:00 begint ons ook een beetje te vervelen. We zijn een beetje gewend geraakt aan het "uit ons zelf wakker worden". Dat kan best vroeg zijn, maar het gaat met name over het uitslapen als het volgens ons lichaam nodig is. Vandaag was zo'n dag. We hebben rustig ontbeten, en zijn weer een beetje verder gegaan met het opruimen van spullen die niet meer nodig zijn. Er stonden nog verfresten van jaren geleden, die mochten dus wel weg. Zelfs nog een blik van twee schilders terug, om eventuele kleine beschadigingen bij te werken. Dat is dus nooit gebeurd. Het was weer een zinvol ritje naar de milieustraat. Als de weersverwachting blijft zoals hij nu is, komt de schilder het werk morgen afmaken en de steiger weer afbreken. Dan willen we het nog een paar dagen goed laten drogen en dan gaan we weer denken aan een trip naar Spanje. Dit keer gaan we met de auto. De lijst met spullen die mee moeten is klaar, en misschien wel wat te lang, maar dat zien we wel als we in gaan pakken.

Het weer zit mee!

Vandaag begint de dag lekker zonnig, met een beetje wind. De verwachting is wel dat het later vandaag gaat regenen, maar voor nu kan er weer lekker geschilderd worden. John, de schilder, werkt rustig en zorgvuldig door. Bij de offerte maakte hij al duidelijk dat hij niet wilde bezuinigen op de kwaliteit van de verf. Als het vanochtend zo blijft, hoeft hij nog maar één keer terug te komen.

Verhuizen wij? Dan een hobby ook!

Vandaag hebben we onze grote schotel die naar 4 satellieten "kijkt" gedemonteerd en weer een gewone 70cm schotel voor de Astra satelliet opgehangen. Als we gaan verhuizen gaat de grote schotel en de 4 ontvangkoppen (LNB's) die erop zaten gewoon mee naar Spanje. Het is de bedoeling dat we die LNB's daar ook weer gaan plaatsen, maar dan op de nog grotere schotel die is achtergebleven bij het Spaanse huis. Hiermee kunnen we dan zo'n 3500 kanalen ontvangen, de meeste weliswaar in talen waar we nog nooit van gehoord hebben, laat staan dat we ze kunnen verstaan. Maar het is wel een leuke hobby; kijken naar de wereld via de satelliet. Het omhangen ging redelijk vlot, ook het weer uitrichten ging van een leien dakje. Joke riep de signaalsterktes door, terwijl ik op de trap de schotel aan het verstellen was. We hebben dus weer radio en TV, en weer wat spullen die mee mogen naar Spanje.

De schilder is ongeveer halverwege, vanochtend werd hij wat dwars gezeten door de regen, maar het schiet mooi op.

Er is er een jarig, hoera, hoera

Vandaag zijn we wezen eten met Thom en Wilma, die tijdens onze afwezigheid steeds de zorg voor het huis in Tiel op zich nemen. Dat viel deze dag samen met de verjaardag van Edwin, we hadden al bij hem aangekondigd dat we er één op zijn gezondheid zouden nemen. Edwin, nogmaals van harte!! Thom's dag kon helemaal niet meer stuk toen we op weg naar het restaurant een mooi exemplaar met een "lange slag" tegenkwamen.

Luisteren naar bouwgeluiden

Eindelijk is het dan zover, de schilder is begonnen. Gisteren belde hij al of hij de steiger kon komen brengen, zodat hij vandaag gelijk kon beginnen met opbouwen. Dat was uiteraard prima, wel was het nog even puzzelen om de (grote) aanhanger in de garage te krijgen. Het is een goed gezicht, zo'n busje van een bouwvakker voor de deur. Ik heb geholpen met het opbouwen van de steiger, maar zelfs in de schaduw was dit al goed voor een "lekke koppakking". Nu zit ik dus binnen in de schaduw te luisteren naar John, die op de steiger staat te schuren, met "op de achtergrond" een radio die vanaf de steiger staat te schallen. Hij is nu aan de voorkant bezig. In de ochtend ligt de voorkant van het huis in de schaduw, en 's middags de achterkant. Die is lager, dus daar kan hij gewoon met een trapje werken.